Leegknijpen van de blaas. 
Door constante voorzichtige druk op de blaas wordt urine naar buiten gebracht. Dit moet voorzichtig en vakkundig door een dierenarts gedaan worden, want als de blaas in een slechte conditie verkeert kan deze bij ondeskundig uitgeoefende druk bijvoorbeeld scheuren.
Urine die op deze manier is opgevangen is niet steriel.

Catheterisatie.
Een dunne catheter wordt via de plasbuis in de blaas gebracht, waarna de urine opgevangen kan worden. Vaak gebeurt dit onder verdoving. Omdat een catheter irritatie aan de plasbuis kan veroorzaken wordt soms een antibioticum gegeven om een ontsteking te voorkomen.
Urine die op deze manier is opgevangen is niet steriel.

Blaaspunctie.
Met een naald wordt via de buikwand rechtstreeks vanuit de blaas urine opgenomen. Dit gebeurt vaak onder verdoving. Het kan echter ook heel goed zonder verdoving gedaan worden, als de conditie van de kat te slecht is om een narcose toe te dienen, bv bij een niervergiftiging. Een blaaspunctie kan alleen gedaan worden als de blaas voldoende urine bevat. De kat zal meestal worden opgenomen, zodat de dierenarts kan bepalen op welk moment de blaas genoeg gevuld is om een punctie te verrichten.
Deze urine is wèl steriel en kan gebruikt worden voor een bacteriologisch onderzoek.

Spontaan geloosde urine. 
Soms lukt het niet om thuis urine op te vangen. De kat kan dan even worden opgenomen bij de dierenarts, en afgezonderd in een apart verblijf, waar de kat dan urine loost.