Wat is blaasgruis?

Bij blaasgruis is er sprake van kristallen in de blaas of urinewegen, te vergelijken met héle kleine zandkorreltjes. Die kristallen kunnen bestaan uit verschillende mineralen. Als deze mineralen in grote hoeveelheid in de urine aanwezig zijn, kan mede onder invloed van de zuurgraad van de urine kristalvorming ontstaan. Deze kristallen kunnen ook samenklonteren en steentjes vormen.

Er zijn verschillende soorten blaasgruis. Door microscopisch onderzoek kan vastgesteld worden om welke soort het gaat. De twee meest voorkomende zijn:

Struviet ( ook wel magnesium-ammonium-fosfaat of triplefosfaat) komt het meeste voor. 
 

• Wordt veel gezien bij jonge katten van 1- 3 jaar oud.
• Struviet kan opgelost worden met een dieetvoer.
• Struvietvorming kan plaatsvinden in een basische urine met een hoge pH in combinatie met hoge concentraties magnesium, ammonium en fosfaat. 

Oxalaat (calciumoxalaat) lijkt steeds vaker voor te komen.
 

• Komt vooral voor bij oudere katten.
• Oxalaat kan niet worden opgelost, moet eventueel operatief verwijderd worden.
• Oxalaat komt voor in een zure urine met een lage pH in combinatie met hoge concentraties eiwit, calcium en natrium.

Omdat struvieten middels een dieetvoer kunnen worden opgelost, en oxalaten niet, is het dus heel belangrijk om te bepalen om welke soort blaasgruis het gaat. Dit gebeurt door een monster van de urine onder de microscoop te bekijken (zie hoofdstuk 7). Er bestaat overigens wel dieetvoer dat herhaalde oxalaatvorming kan helpen voorkomen.

De petfoodindustrie is de laatste jaren gaan inspelen op het blaasgruisprobleem. Men heeft de samenstelling van de kattenvoeders veranderd om struvietvorming te helpen voorkomen. Meestal bevat de voeding nu minder magnesium, minder fosfaten en meer natrium en zorgt de voeding voor een lagere pH dan vroeger. Dit zou oorzaak kunnen zijn van het nu vaker voorkomen van oxalaten.